|

پروانه ام
با اعتماد به نفس پيش می روم...
ديگر حتی نگاهی به عقب نمی اندازم...
ديگر مهم نيست گذشته چه گذشته....
هرکجا روم من صاحب اختيارم...
هرکه را بخواهم اراده می کنم...
هر چه را بخواهم اشاره می کنم...
حتی آن دورترها هم نمی توانند لرزه ای بر طنين من بياندازند...
ديگر من هستم که می مانم...
ياد.خاطره.رنگ.نگاه....
هرچه را که بوی خستگی می داد تا هميشه فراموش کردم...
حالا من هستم آن نگاه در آینه...
چشمانم قهوه ای تر از دیروز
در آینه میدرخشد
شاید گاهی سیاه یا سپید بر پلکهایم طرح زنم
اما تولدت اینبار جنس دیگری است
شاید آبی..سبز..صورتی..یا هم زنگ چشمانم!
پ.ن۱:به همین سرعت ۵ سال گذشته. به همین کندی ۵ سال گذشته. اونقدر سریع که فکر میکنم همین دیروز بود. اونقدر کند که احساس اون موقع را فراموش کردم. ۵ سال گذشته. به همین سادگی و من هنوز اینجام. توی این خونه قدیمی!!!!
پ.ن۲:دلم ميخواد کادو بگيرم٬ کادويی که ندونم توش چيه و بعد ذوق زده بازش کنم. دلم ميخواد کادوم رو تو بام تهران باز کنم. دلم ميخواد صبح که از خواب پا ميشم بهم بگن روز مادر مبارک....مثل همیشه انتظار زیادیه کوچکترین مادر دنیا باشم؟ "تولد وبسایت پروانه شب مبارک"

|